Resimleri iki  dönem altında incelenebilir: Birinci dönem çalışmaları 1980'li yılların ortalarına kadar sürer.Bu resimlerde yerçekimi etkisinde kurtulmuş figür ve doğa elemanları, düşsel bir atmosferde görsel bir kurgunun gerektirdiği oluşumlar içinde devingenliği yansıtırlar.

                Bir  mutluluk yorumu olarak da tanımlayabileceğimiz bu dönem resimleri giderek durulmuş bir düzen şemasına dönüşür;ama düşsellik , etkisini yer yer duyurmaya  devam eder. Renklerin fırça ve spatül  yardımıyla yüzey üzerine yayılmasıyla elde edilen pentür bağlantısı, yaşama ve çevre gözlemine ilişkin ayrıntılar kapsar.Ama bu ayrıntıların tümü, aynı zamanda yenilenen bir kurguya da eşlik eder.(KAYA ÖZSEZGİN 1992)